Türkler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Türkler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Traklardan Tiwanaku'ya "KAYIP KITALAR KİTABI 14" [Günay Tulun]

Bir Anadolu devleti olan Karya’nın ünlü tarihçisi Herodot’un yazdığına göre, Hindulardan sonra yeryüzünün en kalabalık halkı Traklarmış.

Beyaz tenli, uzun boylu, renkli gözlü; çok iyi ok atan, ata çok iyi binen, öldüklerinde atlarıyla birlikte Orta Asya’daki gibi kurganlara gömülen bu savaşçı insanlar, yine Herodot’un anlattığına göre, Asya’nın içlerinden gelmişler. Herodot’un telaffuzuyla bu halkın en önemli boylarından birinin adını yazsam, size neyi anımsattığına bakar mısınız lütfen! Yalnız birkaç kez tekrarlamanızı rica edeceğim.
ODRUSLAR!..
“Traklar, yani Asya’nın içlerinden gelenler, yani Truvisalılar; bir başka isimleriyle Truvalılar, namı diğer Troialılar, yani Trüskler, Etrüskler, yani Tirskanlar yani Turkanlar yani Turskalar yani Tirskler yani Tursklar yani Tarklar yani Torklar yani Turlar yani Tikler yani Tirkler yani Tiki yani Tuklar yani Tucüeler yani Tukyular yani Toruklar yani Turuklar yani Törökler yani Kürtler yani Türkler”in çok önemli bir boyudur söze konu olan.
OĞUZLAR!..
Bu adları sıraladıktan sonra insanın kafasında şimşekler çakıyor.
“Ada Marmara’nın Şarkısı” ve “Marmara Adası’nın Kitabı”nda bunları yazdıktan sonra kafasında aynı şimşeklerin çaktığı anlaşılan birkaç araştırmacı ve tarih meraklısının ufak tefek değişiklikler yaparak sıralamayı kendi sitelerine aktardıklarını gördüm.
Çıkarılan isim genelde Kürtler olmuştu.
Ne Türkler, Kürtlerin kendilerinden olduğunu ne de Kürtler, Türk olduklarını kabul edememişler; Kürt adını yazılardan çıkarmışlardı.
Zaten ben de bugün aidiyetlerini bir oraya bir buraya bağlayarak kendilerine yeni bir köken oluşturmaya çalışan günümüz Kürtlerini değil, gerçek Kürtleri işaret etmeye çalışmıştım.
Gerçek Kürtlerin anlatılan özellikleri; Çinlilerin Uygurlar hakkında söyledikleriyle o kadar açık bir şekilde çakışır ki!..
Şunu da unutmayalım! 
Türklerin, Anadolu’nun hemen her yerinde var olduğu çok açık… Bunu, doğanın ve tarihin koynuna bıraktıkları damgalardan anlıyoruz. Art niyetli olmayanlar dışında, hiç kimse tarafından yadsınamayacak bu damgalar, tarihin çeşitli dönemlerinde; kazıma, çizme ve dövme metotlarıyla kayalara vurulmuş. Hem de öyle bir tane, beş tane değil. 24 Oğuz boyunun damgası varmış bu toprakların kayalarında…
Neden varmış sözcüğünü kullandığıma gelince; ben kısıtlı olanaklarımla şu ana kadar 22 tanesine ulaşabildim ki bu gerçekten çok büyük bir sayı. Kalan 2′sini de gördüğümde o “mış” zaman ekinin üzerini çizeceğim.
Damgaların görüldüğü yerlerin hiç olmazsa bir kısmını saymam gerekirse rahatça; “Hakkâri Yüksekova, Ayvalık, Kars Kağızman, Denizli İnceler, Ankara Yıkılankaya, İç Anadolu’nun hemen her yeri, Aydın, yine Denizli Pamukkale’deki antik “Kibele Tapınağı diyebilir” ve “Bu topraklar yani Anadolu’nun pek çok yeri daha, benzer damgalarla mühürlenmiş.” diye korkusuzca yazabilirim. Bunlar hep yüksek yerlerde, kayalarda yazılmış. Çünkü kam, yani Fransızcasıyla Şamanizm olarak bildiğimiz dinde tengriye yakarmak için; yüksek yerlere, dağlara çıkılırdı. Türkler de kam dinindendiler. Bu yüzden o damgaların Anadolu’nun yüksek yerlerindeki kayalarda olması kadar doğal bir şey yok. 
Söz konusu damgalar, öyle dün ya da önceki gün yapılan cinsten de değil. C14 ölçümünü yapan ben değilim ama iddiaya göre bazıları 14000 yıldan beri orada duruyormuş. Bazıları da MÖ 2000 yılından, yani 4000 yıldan beri… İşin ilginç yanı, bu uzun dönemleri içeren damgaların bir arada olması… 2000 ya da 4000, 4000 ya da 14000... Neresinden bakarsanız bakın, Anadolu’daki Türk yerleşiminin binlerce yıllık bir geçmişi olduğunu işaret eden önemli bir olgu. Her zaman iddia ettiğim gibi Türklerin Anadolu’da yerleşmeleri Malazgirt ile başlamamıştır. Nokta!..
Atalarımız, bu konuda, gelecek nesillere yanılma payı bile bırakmamışlar.
Bırakmamışlar da o gelecek nesiller dediğimiz bizler öyle bir uyumuşuz ki, kendi tarihimizi bile yabancı kalemlere yazdırdığımız için yanılgı üzerine yanılgı yaşıyoruz. Bu yanılgı hâlâ sürüyor. Üstelik Türklerin öz tarihlerini görmezden geliyor, Türklerin ulaştığı uygarlık seviyelerini kabul edilemez buluyor; Türkleri yalnız bir yerden bir yere göç eden, yaz geldi mi kışın oluşturduğu kıtlıktan çıkıp uygar Çin’e, Avrupa’ya saldıran çapulcular sürüsü gibi görüyoruz. Çünkü tarihimizi yazan yabancılara o kadar çok güveniyoruz ki, tarih gözlerimizin önünde canlansa inanmaz, yabancıların önümüze koydukları masallara inanırız. Hele içinde gururumuzu okşayacak bir iki kelime varsa!… 
Bilimci diye konuşup Türklerle ilgili tespitlerini anlatanlar, televizyonlara çıktıklarında; ya konuyu geçiştiriyorlar ya saptırmaya çalışıyorlar ya da o söylediklerinin tam tersini iddia ediyorlar. Hatta Onların ilk söyledikleri doğrulara onlardan önce ya da sonra ulaşmış başkalarına da hakaretler yağdırabiliyorlar.
En çok şaştığım da bu… 
Geçenlerde, görüntülü kaydını izlediğim biri, Anadolu’daki Türk damgalarının 14000 ile Osmanlı dönemlerine kadar çeşitli yıllarda kademe kademe yazıldığını saptadıklarını anlatırken, aynı adam, televizyona çıktığında; hemen damping yaparak, Anadolu’daki Türk damgalarının 1300 yıllık bir konu olduğunu söyledi. Anladığım kadarıyla tüm dertleri, hemen her şeyi ret etmeye alışmış diğer bilimcilerin üzerine gelmesini önlemekti. 
İyi ama nerede kaldı bilim insanında olması gereken, o cesur o doğruları konuşur özellikler. 
Kayalardaki ilk damgaların 14000 yıl öncesinden başladığını saptayan da ben değildim. Sonra bunu çürütmek için “O zaman daha yazı bulunmamıştı ki!” diyen de…
Bugün; “Burası Kürdistan’dır, yok yok oralar Yunan’a aittir, hadi canım sen de şuralar da Ermenilerindir” diye sağa sola peşkeş çekilmeye çalışılan topraklara bile Türklerin damgalarını vurduklarını bilelim.
Bu damgalar mecazi anlamda değil, gerçek anlamda, somut bir şekilde vurulmuş damgalardır.
Sonuç: ”Selam sana Herodot!
Türkler hep buralardaymış da bizler uyumuşuz. Sen Traklardan söz ederken d
oğruyu yazıp doğruyu söylemişsin. Bol olsun toprağın!”
Yalnız, kayalara vurulan bu damgaların korunması konusunda, Kültür Bakanlığı’nın mı üniversitelerin mi valiliklerin mi kaymakamlıkların mı yoksa devletin diğer unsurlarından herhangi birinin mi; ne ise, hangisi yetkiliyse elini çabuk tutması gerek. Bazı yerlerde, bu damgaların vurulmuş olduğu kayalar tahrip edilmekteymiş.
Bunu da bazı grupların bir araya gelerek yaptığı yolunda söylentiler var.
Bilinen tüm damgaların koruma altına alınması, kopyalanması, hatta tümünün sansasyonel bir çıkışla bilim dünyasına sunulması gerek.Yoksa silinen izler, bu topraklar üzerinde haksız yere sahiplik iddiasında bulunan tarih çarpıtıcılarına yarayacak. Bizlerse zaten çarpık olarak yazılmış “Türk Tarihi”nin doğru olarak duyurulma olanağını kaybedecek, yine uyduruk Bizans ve Yunan masallarına mahkûm olacağız. 
Benim bu söylediklerim, kanıtları hemen az ötenizde duran gerçekler.
O yüzden biri inanmış, bini inanmamış; umurum değil!
İnanmayıp, doğruyu araştırmayanlar kaybeder.
Kürt konusunu açık bırakmıştık, yazının açık kalan o bölümünü de kapatarak devam edelim yolumuza... Konuyu kapatırken, bugünün tuhaf bir özgürlük anlayışını dile getirip; “Tarihin gerçeklerine aykırı olsa da herkesin, kökenini dilediği yere yakıştırmakta özgür olduğunu varsaymak gerek” diye not düşelim tarihe…
Bunu yaparken de geçmişteki bazı yazılarımla çelişkiye düştüğümü sanmayın sakın. İnsanın, kendisini; bir ülkeye ait ya da bir ülkeye bağlı hissetmesi başka, köken konusu çok başka, köken icadıysa bambaşka… 
Bu yazı serisinde yayınlanmış ve gelecekte de yayınlanacak fotoğrafları incelediğinizde, mutlaka bir sonuca varacaksınız. Bu sayfada sergilenen fotoğrafların bile çok şey anlattığının farkındayım.
Karaların yükselmesi, bu arada bazı ülkelerin su altında kalması, Mu efsanesi ve Türkler konusunu dile getiren söylemler; Tiwanakulularla benzerliklere eriştikçe, insana daha gerçekçi geliyor.
Bu konulara ciddi olarak eğilip, araştırma yapacaklarınsa; eğer geçmişte böyle bir bilgi birikimi edinmemişlerse öğrendikleri bilgiler karşısında, büyük şaşkınlık geçireceklerine eminim.
Tiwanaku’nun “T, k, u“sunu da yukarıdakilere ekleyince, ortaya koyduğum bağlantılara içinizde birikmiş ön yargılarla gülebilirsiniz de…
Yalnız lütfen şu konuda da haklı olduğumu itiraf edin: Eğer yukarıda saydığım tüm adları, bir tarafından tutup Yunan’a bağlasaydım; çoğunuz, “Doğrudur bile demeye gerek görmez, hemen kabullenirdiniz”.
Sonra?
Sonrası tabii ki gelecek sayfada…
Günay Tulun


 “Sayfayı çevirmek ya da dilediğiniz herhangi bir sayfaya geçiş yapmak için, bu yazının sol yanında yer alan; [YAZILAR ARŞİVİ]ndeki ilgili başlığı tıklamak yeterlidir. Serinin önceki yazısı [Bir Başka Ergenekon "KAYIP KITALAR KİTABI 13"] Gelecek yazı [İr Ak Koca "Kayıp Kıtalar Kitabı 15"]

Bir Başka Ergenekon "KAYIP KITALAR KİTABI 13" [Günay Tulun]


Uygurların Mu kıtasından yayıldığı hakkındaki iddiaları önceki yazılarımda da dile getirmiştim. Çinliler, o Uygurların, bugünkü gibi başka ırklarla karışmadan önce; beyaz tenli, kumral ya da kestane hatta sarı saçlı, renkli gözlü ve oldukça uzun boylu olduklarını söylüyorlar.
Mu kıtasından yayılmanın sonuçları şu:  
Önceki yazılarımda söz ettiğim, bundan sonrakilerde de söz edeceğim anıtsal eserlerin hepsi belli bir bölgeye sıkışmış. Birbirlerine oldukça yakın duruyorlar. Bunların anlamını da varın, siz düşünün artık…
Hadi yine Tiwanaku’ya dönelim.
“Akapana”nın, özellikle Türkçe bilenlere; “önümde durmadan geçemezsiniz” diye seslendiğini duyar gibi oluyor insan. 
Bunun da nedenleri var tabii.
O nedenleri de görelim hızla… 
Birinci neden Akapana’nın ilk iki harfi… 
Nasıl mı? 
Ak; bildiğimiz ak, yani beyaz… 
Kapana ise kapanan, kapatılabilen şey; yani kapı… 
Söylenişler nedeniyle bitişik durumdaki “k” harflerinden biri düşerek telaffuz edilen “A(k)kapana”; ak kapana yani ak kapı, beyaz kapı demek.
Ak’ın hem onlarda hem de Türkler’de ortak bir anlamı daha var: Batı…
Batı sözcüğünden yola çıktığımızdaysa bu kez “Batı Kapısı”, “Batıya Açılan Kapı” gibi son derece mantıklı bir anlama daha ulaşırız. Tıpkı “Beyaz Kapı” gibi…
“Ak Kapı”nın, yani “Ak Kapana”nın benzerine, İnkaların ünlü efsanesi Kapaktakon’da rastlarız. 
Bizim Ergenekon’umuzun bir başka anlatımı olan Kapaktakon’da… 
Yani girişi çıkışı zor, kapısı kapalı yurtta; kısaltarak söylersek “Kapalı Yurt”ta…
Sizleri bilmem ama bence her şey çok açık… 
Bu sözcükler; benim çok iyi bildiğim, uykuda olmadığım zamanlar konuştuğum, rüyalarımı bile paylaştığım bir dile ait.
Monolit heykeller konusunaysa özellikle değinmek istemiyorum. 
Bunun nedeni onların değerlerinin az oluşu değil elbette. 
Tam tersi çok değerliler.
Konuşmama amacım şu düşünceden kaynaklanıyor: Fotoğraflara bakan herkesin, kendi yorumunu yaparak, olaya hiç olmazsa fikren katkıda bulunması fena mı olur!

Yine de bir ipucu verebilirim. 
Serinin tüm yazılarını okuyanlar “Mu diye inleyen heykeller”den söz ettiğimi hatırlayacaktır. 
Okumamış olanlar dönüp bir göz atsalar fena olmaz.
Tku ya da Tuku size neyi hatırlatır? 
Bir yazımda Trakya’dan söz ederken devreye Herodot da girmiş ve yazı ister istemez, kendisinin şahitliğinden hareketle şu şekle bürünmüştü…
















O bürünüşü okumak için, yine bir sayfa çevirmeniz gerekecek.



Günay Tulun



  KAYIP KITALAR KİTABI" adlı serinin bir önceki yazısı "Açılan İlk İstif: Basamaklı Pramitler” ve 
birkaç gün sonra yayınlanması planlanan bir sonraki yazı "Traklardan Tiwanaku'ya"yı,
site ana sayfasındaki  "*YAZILAR ARŞİVİ" bölümünden seçebilirsiniz.

Piramitle Piramit "KAYIP KITALAR KİTABI 11" [Günay Tulun]

Tiwanaku’da en önemli yerler şuraları diyeceğim ama önemsiz hiçbir yer yok. Her yer anıtsal eserlerle kuşatılmış.
Güneş Kapısı, monolit heykeller, Kalasasaya Piramidi, Akapana Piramidi, tapınak, Puma Punku, ayrıca zaman ve tarih soyguncuları tarafından yok edilen daha nice eser…
Eni 3,75 boyu 3 metre olan Güneş Kapısı’nın, astronomik gözlemlerde kullanıldığına dair iddialar var. Var da bu iddialar kapının bugünkü görünümüyle “Ne kadar uygun düşer ne kadar mantıklı olabilir?” diye yeniden düşünmek gerek.
Güneş Kapısı’nın ağırlığının 8-12 ton arasında olduğu sanılmakta. Kapı tek parça andezitten yapılmış, ama devrilmesine neden olan hangi olaysa işte o sırada kırılmış. Yerine oturtulana kadar da çok uzunca bir süre öylece yatıp kalmış.
Önceden de yazdığım gibi, kapının üzerinde “Yaratıcı Vira Koca”nın bir freski var. Bu freskte, Vira Koca; ellerindeki iki yılanlı asa ile tasvir edilmiş. Yüzü maskeli. Bu maskeli yüz, ışıltılar saçan bir başlığın içinden bakmakta.
Monolit heykellerin, ellerinde kitaba ya da hesap makinesine benzer bir şeyler tuttukları açıkça görülüyor. Onların devasa boyutlarını görenler, bu bölgede devlerin yaşadığına hükmetmiş.
Bölgenin ilk sahiplerinden sonra, İnkaların da yaşadıklarını söylemiştim.
Mayaların ya da en azından Maya boylarından bazılarının da burada yaşadıkları dönemler olmuş. 
Kentin ilk sahiplerinin bağlı oldukları dinin, sonradan gelen Maya, İnka ve Aymarálıların tümünden farklı olduğu sanılmakta. 
Tiwanaku’daki binalardan biri ilginç bir tapınak. 
İkinci bir piramit var ki bunun da adı  ”Kalasasaya”… Tepe noktasında düz bir alan var.
Akapana Piramidi ilk bakışta Kalasasaya Piramidi’ne oldukça benziyor. Yalnız tepe noktasındaki alana inşa edilmiş olan iç avlunun etrafında sıra sıra kulübe yerleri var. Biz sade insanların aklına çeşitli savlar gelse de bilimciler bunun kesin nedenini ortaya koymadıkları için, içinden çıkılması güç bir sorun var diyerek, bizler de susmak zorunda kaldık.
Piramidi, bir yer altı yapısı olarak değerlendirmek de mümkün. 
Çünkü yer altına doğru uzanan iç kısmı oldukça ilginç. 
Geniş basamaklar hâlinde inşa edilmiş merdiven görünümlü bu piramitte; bir sürü tünele ya da kanalizasyon sistemlerine rastlanmış. 

Sözün özü, Akapana Piramidi içi bilmecelerle dolu yedi katlı bir yapı…
Bir ricam daha var. 
Şu Akapana‘yla “Basamaklı piramit inşa üslubunu” da alıp, kenarda durmakta olan yığınımızın üzerine ekleyin.
Fotoğraflarını da gördüğünüz bu eserlerle ilgili belli bir fikir sahibi olmuşsunuzdur muhakkak. Hepsi sizce de ilginç değil mi?
Dikkatli birinin gözünden kaçmamıştır. Konunun buraya kadar ki kısmı zaten ilginçti ama şunu rahatça söyleyebilirim ki, ileriki sayfalarda daha da ilginçleşecek.
Devam etmek isterseniz bir sayfa daha çevirin lütfen!
Günay Tulun


  KAYIP KITALAR KİTABI" adlı serinin bir önceki yazısı "Ve Huzurlarınızda Tiwanaku” ve 
beş gün sonra yayına girecek yazısı "Açılan İlk İstif: Basamaklı Piramitler"i, site ana sayfasındaki
 "*YAZILAR ARŞİVİ" bölümünden seçebilirsiniz

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Ve Huzurlarınızda; Tiwanaku! "KAYIP KITALAR KİTABI 10" [Günay Tulun]

"KAYIP KITALAR SERİSİ 10"
Konuyla ilgili bir hayli bilgi sahibi olduk. İyi de o günlerin bilim çevrelerinde bu kadar patırtı koparıp, bugün neredeyse kimseler tarafından anılmayan, bu kentin bu önemli buluşun adı neymiş? 
Önceki sayfalarda söz ettiğimi sanıyordum ama konunun insanı sarıp sarmalayan keskin gizemi karşısında atlamışım bunu… Şu an yazıyor ve ilk harfiyle son iki harfine dikkat edin diyorum: Tiwanaku!..
Lütfen sözünü ettiğim o Tiwanaku'yu ya da içindeki üç harfi, yani "T, k, u" harflerini de alıp; az önce bir kenara koyduğunuz, sözcüklerin yanına oturtun.
Her üçü de ses çıkarmadan dursunlar orada…


Bölgeye çok sonraları gelen halklardan olan Aymarálıların dilinde, "Ortadaki Taş" anlamına gelen Tiwanaku'yu; bizler, İspanyolca Tiahuanaco, Tiahuanacu adlarıyla tanıyoruz.
Tiwanaku, Bolivya'nın; dört bin rakımlı, verimsiz topraklara sahip bir yayla kenti… Sorduğumda, kentin bugünkü nüfusunun bin kişiden de az, hatta sekiz yüz civarında olduğunu söylediler. Nüfus o kadar az ama 2000 yılında Unesco tarafından "Dünya Kültür Mirası" olarak, koruma altına alınmış.
Aslında, İnkaların bile bölgeye geldikleri o çok çok eski zamanlarda, Tiwanaku'da tek insan bulamadıkları gibi, sanki son insan orayı terk edeli aradan binlerce yıl geçmiş gibi, ıssızmış her yer.
İspanyolların, zalimlikleriyle birlikte Tiwanaku'nun başına çökmeleriyse bölgenin yaşadığı acılardan bir başkası…
O dönem Amerika'sında yaşayan halkların, sevgiyle karşıladığı ve utanmadan kendilerinin "Fatih" olduklarını iddia eden İspanyollar, aradıkları altın kent Eldorado'nun aşkına; her şeyi vahşice talan edip, insanların ve o güne kadar hiç bozulmadan yaşatılan tarihin canına okumuşlar. Sayısı asla bilinemeyecek kadar çok tarihî eser, inşaatlara malzeme yapılarak yok edilmiş.
Yine de geride kalan eserlere bakınca, o eserleri yapanların, taş işleme sanatında ve mimaride çok ileri oldukları anlaşılıyor. Güneş kentini görenler, kanımca; bu ileriliğin ne derece yüksek olduğunu dile getirecek en iyi anlatıcılar olacaktır.
Bazılarına göreyse İspanyollar o yöreye gelmeden yıllar önce, 14. yüzyılda, kent halkı bir kez daha Tiwanaku'yu terk etmiş. Bu, iğreti duran bir rivayet gibi... Suçlarını hafifletmek için yine İspanyollar tarafından yayılmaya çalışılmış bir söylenti sanki…
Tiwanaku kentindeki, bu kadar çok ve bu kadar devasa yapının inşa nedeni hâlâ anlaşılamamış. Kimi "astronomi" demiş kimi "din". Kimi de "başkent oluşu nedeniyle"…
O devasa yapıtlardan, bir sonraki sayfada söz edeceğim.
Konu sizi de sardıysa çevirmeniz gerekecek sayfayı…

Günay Tulun




“   KAYIP KITALAR KİTABI" adlı serinin bir önceki yazısı "Kon-Tici Vira Cocha” ve 
beş gün sonra yayına girecek yazısı "Piramitle Piramit"i, site ana sayfasındaki
 "*YAZILAR ARŞİVİ" bölümünden seçebilirsiniz

  • ALINTI YAPMAK İÇİN

    • Yazarlarımızın makaleleri ve Sayın Günay Tulun'a ait şiirlerin, "Radyo-TV ile diğer basın ve yayın organlarında" yayım ilkesi: Önceden haber verme, eserin aslına sadık kalma, eser sahibiyle alıntının yapıldığı yer adlarını anlaşılır bir açıklıkla belirtmektir. Yayın öncesi bildirim imkânının bulunamadığı aniden gelişen durumlardaysa nezaket gereği, [sessizliginsesi.tr@gmail.com] adresine yayın sonrası bilgi gönderilmesini rica eder; tüm yayınlarınızın başarılı geçmesini dileriz.
  • ESER EKLEMEK İÇİN

    • "Sessizliğin Sesi Grubu"yla "Yazarlar ve Ozanlar Grubu"na ait tüm basılı ya da dijital yayın sayfalarında halkımızın geniş dünya ilgisine uygun olarak her türlü konuya yer verilmiştir. Yayınlanan fotoğrafların büyük bir kısmı "Kadim Okurlarımız" tarafından gönderilmiştir. Fotoğraf ve çizgi resimlerde "İlişkinlik-Telif Hakkı" konusunda tereddüt oluştuğunda bu eserleri yayından çekme hakkımız saklıdır. "Sessizliğin Sesi Grubu"yla "Yazarlar ve Ozanlar Grubu"na ait tüm gazete, dergi, site, blog gibi yayın araçlarında yayınlanan makale ve diğer yazı türleriyle fotoğraf, resim, yorum gibi her türlü eserin; üçüncü şahıs, kurum ve kuruluşlara karşı her türlü sorumluluğu, bu eserlerin sahibi olan yazar, gönderici ve ekleyicilerine aittir. "Sessizliğin Sesi Grubu"yla "Yazarlar ve Ozanlar Grubu"nun yayın organlarına kayıt edilen ya da kaydedilmek üzere gönderilen eserlerin, telif hakları konusunda problemsiz olmaları önemli ve gereklidir. Yayın Kurulu, gönderilen eserleri yayınlamaktan vazgeçebileceği gibi, dilediği yayın organlarından birinde ya da hepsinde aynı anda ya da değişik zamanlarda yayınlayabilir, yayınlamak isteyen üçüncü şahıslara, tüzel kişiliklere ve kurumlara onay verebilir ya da onlar tarafından yayınlanmasını engelleyebilir. Yalnız şu unutulmamalıdır ki bu eserler, okura saygı kuralı gereği Türkçe kurallarına uygun olmalıdır. Yazılar yayınlandıktan sonra, yazar ya da ekleyicisi; istifa, uzaklaştırılma, çıkarılma dâhil herhangi bir nedenle yazı göndermesi sonlandırılmış olsa dahi "Sessizliğin Sesi Grubu"yla "Yazarlar ve Ozanlar Grubu Yayın Kurulları"nın oy birliği içeren onay kararı olmadan eserlerinin kayıtlarımızdan ihracını isteyemez, istediği takdirde bunun reddedileceğini en baştan bilmelidir. Gönderici ve yazarlarımızın bu konuya önceden dikkat etmeleri, ileride ihtilaf doğmaması için baştan eser göndermemeleri gerekmektedir. Yayın organlarımıza ekleme yapanlar, bu konudaki sorumluluklarını okumuş ve kabul etmiş sayılacaklardır. Uzun süre yazı göndermeyen ya da yazmayı bırakan köşe yazarlarımızın o güne kadar gönderdikleri tüm yazılar "Konuk Yazarlar" bölümüne aktarılarak yeniden yazı göndermeye başladığı güne kadar köşesi kapatılır. Köşeyi kapama ya da kapatılan köşeyi açıp açmama konusunda karar sahibi, "Sessizliğin Sesi Grubu" ile "Yazarlar ve Ozanlar Grubu"dur. İhtilaf durumunda, İstanbul'un Kadıköy Mahkemeleri yetkilidir.
  • YORUM YAZMAK İÇİN

    Sayın Okurlarımız: Yorumlarınızı; Grubumuza ait "Google, Yahoo, Mynet, Hotmail, TurTc " ve diğer posta adreslerimize göndermek yerine, "Yorum bölümü açık olan sitelerimiz"deki; yorum yazmak istediğiniz yazının alt kısmında yer alan "Yorum", "Yorum Yapın", "Yorum Yaz" veya "Yorum Gönder" tuşlarını kullanarak doğrudan kaydetme olanağınız bulunmaktadır. Yazacağınız yorumlarınızın; gecikmeksizin, anında yayına girmesini dilerseniz bu yolu tercih etmenizi, saygılarımızla öneririz.

TÜM SİTEYİ DİLDEN DİLE ÇEVİRMEK İÇİN, "DİLİ SEÇİN"İ TIKLAYIN